Romans z mecenasem dwudziestolecie kultury studenckiej (1956 – 1976) - Przełom dekady
Spis treści
Romans z mecenasem dwudziestolecie kultury studenckiej (1956 – 1976)
Periodyzacja
W Polsce w latach sześćdziesiątych
Lata siedemdziesiąte
Przełom dekady
Definicja kultury studenckiej
Utrata pamięci, cykliczność i przenikanie
Otaczająca rzeczywistość
Mecenat
Klub studencki.
Co z tą historią?
Wszystkie strony

Aldona Jawłowska w swojej monografii określa dekadę 1970 – 1980 jako pewną całość dla teatru – ruchu. Ale również ona zauważa, że połowa lat siedemdziesiątych przynosi potrzebę formułowania nowych celów w zmieniającej się atmosferze społecznej. Młody teatr zaczyna bardziej energicznie upominać się o prawo głosu w imieniu swego pokolenia. Wiodące teatry studenckie przekształcają się w teatry młodej inteligencji. Następuje radykalizacja ruchu artystycznego. Początek roku 1980 przyniósł dalsze zaostrzenie konfliktów między twórcami a organizatorami kultury, i w studenckiej kulturze, i w kulturze oficjalnej.
Główna teza – kultura studencka w latach 1956 – 1976 stanowi zamknięty okres rozwoju wydarzeń, instytucji, osobowości artystycznych i działań, odgrywających ważne znaczenie w rozwoju kultury narodowej, pod mniej lub bardziej formalnym mecenatem ZSP. Dotyczy to zarówno wybitnych wydarzeń jak i wytyczania kierunków, które dają efekty przez lata. A więc w omawianym dwudziestoleciu powstają znaczące dzieła sztuki, debiutują wybitni polscy artyści, kształtują się zjawiska i formy wypowiedzi artystycznej, oryginalne i nowatorskie dla Polski i Europy. Kultura studencka uczestniczy w wymianie myśli, idei i zjawisk artystycznych Europy i świata, jest gospodarzem prezentacji najciekawszych nowych  artystów z wielu krajów. Kształtuje się pokolenie wysokiej sztuki mające wpływ na pokolenie polskich  przemian lat 80-tych i 90-tych.
Dziś już wiemy, że kultura studencka istniała i nadal ma swoje miejsce i świadomość korzeni. Chciałbym przytoczyć fragment recenzji Józefa Kelery z „Odry” z 1.01.1976 roku dotyczącej V Międzynarodowego Studenckiego Festiwalu Teatru Otwartego (Wrocław, X. 1975) z jego intuicją dla przyszłości:
„Jeżeli nawet ów „młody teatr” znalazł się już w fazie odpływu, a ruch społeczny, z którego wyrasta, uległ pewnemu przesileniu, w skali nawet globalnej, to przecież powierzchowna choćby znajomość mechanizmów tego ruchu każe wątpić w sensowność tego gestu „opuszczonej kurtyny”. Tego typu zjawiska nie rozpływają się dziś bez śladu. Ich korzenie dość głębokie i  dosyć trwałe, a obdarzone wrażliwością sejsmografu. Nawet w antraktach spulchniają glebę i objawiają swe istnienie w miejscach najmniej oczekiwanych; jak gdyby rosły wszerz i w poprzek nawet wtedy, kiedy wydaja się kurczyć. I ten proces wart jest nadal bacznej obserwacji.”



 
projekt i wykonanie: StudioWWW

Uwaga!

Aby ułatwić użytkownikom korzystanie z serwisu oraz do celów statystycznych nasza strona używa plików cookies.Brak blokady tych plików oznacza zgodę na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Prosimy pamiętać:  każdy użytkownik może samodzielnie zarządzać plikami cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Brak zmian w ustawieniu przeglądarki taktowany jest jako  wyrażenie zgody na używanie cookies. Więcej Informacji znajdziesz na stronie Polityki Prywatności.