Romans z mecenasem dwudziestolecie kultury studenckiej (1956 – 1976) - Definicja kultury studenckiej
Spis treści
Romans z mecenasem dwudziestolecie kultury studenckiej (1956 – 1976)
Periodyzacja
W Polsce w latach sześćdziesiątych
Lata siedemdziesiąte
Przełom dekady
Definicja kultury studenckiej
Utrata pamięci, cykliczność i przenikanie
Otaczająca rzeczywistość
Mecenat
Klub studencki.
Co z tą historią?
Wszystkie strony

Definicja kultury studenckiej
W popularnej encyklopedii internetowej Wikipedia czytamy:
„Kultura studencka – zbiór zjawisk związanych z aktywnością kulturalną młodzieży w trakcie studiów. Termin ten powstał w roku 1956, analogicznie jak pojęcia kultura chłopska czy inteligencka, i był wytworem PRL-owskiej nowomowy”. I dalej garść przykładów.
Zapewne takie interpretowanie zjawiska kultury studenckiej jest powszechne i popularne. Sądzę jednak, że rzeczywisty sens dwudziestolecia kultury studenckiej 1956 – 1976 zawiera się w zjawiskach, wydarzeniach, inicjatywach, przedsięwzięciach artystycznych i tworzących je osobowościach, które miały znaczący wpływ na poziom kultury narodowej, na inspiracje i trwałe przemiany w polskiej sztuce. Dlatego poprzez przypominanie historii tego dwudziestolecia i uświadamianie rzeczywistych związków i wpływów, warto domagać się uznania zjawiska kultury studenckiej jako całości, analogicznie jak polskiej szkoły filmowej, plakatu czy kompozytorskiej.     Ciekawą i głęboką analizę kultury studenckiej opublikował dr Marek Graszewicz „Rozważania o kulturze studenckiej” w „Almanachu ruchu kulturalnego i artystycznego SZSP 1977 – 1980”. Podkreślił, że badania kultury studenckiej powinny podejmować dwie sfery: pierwsza -  artystyczne dokonania w ramach kultury tworzonej przez środowiska studentów i młodej inteligencji, druga zaś wszystko to, co wiąże się z obyczajowością tego środowiska. W tej drugiej części mieściłaby się formuła definicji z Wikipedii z jej refleksją na temat kultury poszczególnych środowisk. Nas dzisiaj interesuje ta pierwsza sfera i jej definicja. Marek Graszewicz zwraca uwagę na rozróżnienie kultury „oficjalnej” i kultury studenckiej. A więc kultura studencka dąży do pełnego uczestnictwa w całokształcie kultury narodowej ale toczy spór o wartości z kulturą „oficjalną”.
„Kultura studencka nie tylko rozpoznaje kryzysy, a więc diagnozuje kulturę, lecz ponadto posiada właściwość proponowania nowych, zupełnie własnych systemów wartości, przede wszystkim światopoglądowych i artystycznych. Ujawnianie aktywności społeczno-kulturalnej środowiska studenckiego odbywa się cyklicznie i z reguły wówczas, gdy kultura zastana wykazuje znamiona kryzysu. Kultura studencka jest wreszcie dla swych odbiorców i twórców atrakcyjna, bo stanowi próbę alternatywnego wyjścia poza jednowymiarowość kultury oficjalnej, zarówno w jej realizacjach masowych, jak i tzw. wysokoartystycznych.” (str. 28)
„Kultura studencka ma swoje problemy z umasowieniem. Umasowienie to nie tylko wyposażenie techniczno-materialne. To także ekspansywność w sferze światopoglądowo-artystycznej. Z tym drugim zagadnieniem nie ma większych problemów. Problemy podejmowane tutaj były zawsze problemami istotnymi, ważnymi z punktu widzenia społecznego i narodowego. Kultura studencka stanowi rodzaj poligonu kultury, gdzie próbuje się przekroczyć techniczny próg umasowienia przy pomocy środków artystycznych. Dlatego też popada w zależność nie tylko od awangardowych realizacji artystycznych zaczerpniętych z innych krajów. Popada też w zależność od swoich własnych ograniczeń. Musi dostarczać systemów wartości na tyle spójnych, na tyle społecznie wartościowych, by móc przezwycięży własne niedogodności techniczne.” (str. 30/31)
„Rozmaite działania podejmowane w obrębie kultury studentów zdają się jasno wskazywać, że jest to kultura niepokojów, rozterek, postulatów i wartości własnego środowiska. Można przyjąć takie upraszczające z konieczności założenie, że wszelkie działania podejmowane przez twórców kultury studenckiej czynione są na własny rachunek, wedle własnego rozeznania potrzeb środowiska. Rozpoznanie to odbywa się indywidualnie i jest dość proste, odbywa się bowiem w obrębie indywidualności twórczej. Powiedzmy to jeszcze inaczej: studencki twórca podejmuje wszelkie działania zawsze z własnej perspektyw poznawczej i aksjologicznej, mając określoną świadomość, że to, co jest wartością dla niego samego, stanie się taką samą wartością dla odbiorców z jego własnego kręgu.” (str. 29)



 
projekt i wykonanie: StudioWWW

Uwaga!

Aby ułatwić użytkownikom korzystanie z serwisu oraz do celów statystycznych nasza strona używa plików cookies.Brak blokady tych plików oznacza zgodę na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Prosimy pamiętać:  każdy użytkownik może samodzielnie zarządzać plikami cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Brak zmian w ustawieniu przeglądarki taktowany jest jako  wyrażenie zgody na używanie cookies. Więcej Informacji znajdziesz na stronie Polityki Prywatności.